Boek
Nederlands

De mirakelen, Elizabeth, de mirakelen

Ivo Michiels (auteur)

De mirakelen, Elizabeth, de mirakelen

In de reeks:
Als een filmer getroffen wordt door algehele verlamming leidt dit tot bizarre ontwikkelingen.
Titel
De mirakelen, Elizabeth, de mirakelen
Auteur
Ivo Michiels
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2001
256 p.
ISBN
90-234-7086-9

Besprekingen

Ooit, in Vlaanderen, ook een land (boek drie uit de reeks 'Journal brut') kondigde Ivo Michiels de titels aan waaronder de opeenvolgende boeken gepubliceerd zouden worden. Tot en met deel negen heeft hij zijn vooropgestelde plan ook daadwerkelijk gerealiseerd. Boek tien had moeten heten 'Het einde open'. Het werd: De mirakelen, Elisabeth, de mirakelen en, zoals met het 'wordt vervolgd' aan het slot ervan wordt gesuggereerd: het werk is niet definitief af. Met de in 1958 verschenen bundel 'Journal Brut: ikjes sprokkelen' nam Ivo Michiels definitief afscheid van de klassieke vertelling. In zijn verdere ontwikkeling kan de 'Alfa'-cyclus, ingezet met Het boek alfa (De Bezige Bij, 1963), worden beschouwd als een eerste beweging die hem naar zijn magnum opus moest voeren: de tiendelige 'Journal Brut'-cyclus. Boek één tot en met drie zijn hierin een soort trilogie, waarin de auteur de contouren van zijn bestaan historisch en ruimtelijk wil afbakenen. Zij vormen de sokk…Lees verder
Dit is het tiende deel in de reeks 'Journal brut': volgens vroegere aankondigingen zou dit het laatste deel zijn, maar het boek besluit met 'wordt vervolgd'. Het wonderlijke van de reeks is dat Michiels (1923) in elk deel een heel andere weg lijkt in te slaan; wat dat betreft, slaat de titel met 'mirakelen' ook op de roman zelf. Een man, fotograaf en filmer, ontwaakt uit een coma en blijkt zich niet meer te kunnen bewegen en niet meer te kunnen praten. In zichzelf praat hij honderduit, op alles heeft hij commentaar en dat is vrolijk, bitter, bijtend. Zelfs in die positie is hij het middelpunt van een soms zeer bizarre wereld. Hij praat met zijn vrouw door met zijn wimpers te knikken; daarna weet hij zelfs met oogbewegingen een computer te hanteren, bewuste verschrijvingen en taalfouten inbegrepen. Een ernstige ziekte, jazeker, maar Michiels heeft er een mirakels verrassende roman van gemaakt. Kleine druk.

Over Ivo Michiels

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Ivo Michiels, pseudoniem van Henri Paul René Ceuppens (Mortsel, 8 januari 1923 – Le Barroux, 7 oktober 2012) was een Vlaams schrijver.

Levensloop

Michiels schreef aanvankelijk traditioneel, maar vanaf Het afscheid (1957) en Journal Brut (1958) experimenteel proza. Met Het boek alfa werd hij de vader van de experimentele roman in Vlaanderen. Ook was hij door de tijd heen redacteur bij verschillende kranten en tijdschriften: Golfslag, De Tafelronde, Het Handelsblad (waar hij cultuurrecensent was, en vele honderden bijdragen heeft geschreven), Nieuw Vlaams Tijdschrift, Randstad (samen met Hugo Claus, Harry Mulisch en Simon Vinkenoog).

In zijn werk is soms geen personage en geen verhaal meer te bespeuren. In 1983 verscheen De vrouwen van de aartsengel, het eerste deel van een in tien delen geplande 'Journal Brut'-cyclus. Deze cyclus is minder formalistisch…Lees verder op Wikipedia