Boek
Nederlands

Kaneelvingers : gedichten

Stefan Hertmans (auteur)
+1
Kaneelvingers : gedichten
×
Kaneelvingers : gedichten Kaneelvingers : gedichten

Kaneelvingers : gedichten

Sinds zijn debuut in de vroege jaren tachtig schreef Stefan Hertmans een indrukwekkend oeuvre bijeen dat bestaat uit romans, verhalen, essays, toneel en vooral ook veel poëzie. In het afgelopen decennium publiceerde hij een reeks bundels die meermalen werden bekroond en zeer geprezen. Kaneelvingers is zijn twaalfde bundel: een thematische hechte verzameling gedichten waarin handen en vingers een s
Titel
Kaneelvingers : gedichten
Auteur
Stefan Hertmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2005
59 p.
ISBN
90-234-1805-0

Besprekingen

Stefan Hertmans komt als dichter het best tot zijn recht wanneer hij zijn verzen kan concipiëren tot een ruimer verband. Het lijkt erop dat deze typische oeuvreauteur inderdaad gedeeltelijk de redenering van het essay en de globale motivische lijn van het verhaal nodig heeft om ook zijn poëzie zo vruchtbaar mogelijk te maken. In vorige bundels gebeurde dat bv. door middel van thematische cycli van verzen, maar in zijn jongste bundel Kaneelvingers gaat Hertmans een stap verder door de bundel als geheel op te vatten. Alle gedichten hebben te maken met vingers, en dragen daardoor poëtische titels als 'Ajuinvingers', 'Andere vingers', 'Bramenvingers', 'Natte vingers', enzovoort. De gedichten zelf lijken willekeurig geordend, volgens de regels van het alfabet, maar tegelijk verwijzen ze voortdurend naar elkaar, als een subtiel taalweefsel, als vingers die reiken. Vingers vormen het uiteinde van het menselijke lichaam, en symboliseren zo het primaire contact met de buitenwereld dat o…Lees verder
Stefan Hertmans heeft voor zijn bundel, kennelijk om de samenhang erin de bevorderen, gekozen voor allerlei soorten vingers, een stuk of vijftig: bramenvingers, koele vingers, middelvinger, oestervingers, ringvingers en ook kaneelvingers. Al die vingers ook nog alfabetisch geschikt. Een zekere monotonie is daardoor onafwendbaar, mede omdat Hertmans een zo vlotte, maar formeel weinig nijpende dichttrant vertoont dat het meeste van wat hij in zijn superkorte versregels beweert als water tussen de vingers doorloopt. Wel is duidelijk dat al het vingerwerk, of het nu bramen plukken en zich daarbij verwonden, of oesters opensnijden, of de vingers van de buurvrouw betreft, met talloze erotische connotaties is geladen. Dikwijls wordt ook een jij toegesproken (slapjes qua poëzie: ' want jij, met witte vingers / in de winter toen ik wegging, // je wuifde, ik zag nog lang / nadat je weg was // vier ijle twijgjes in de lucht.). De duim doet bij het wuiven visueel blijkbaar niet mee.

Over Stefan Hertmans

Stefan Hertmans (Gent, 31 maart 1951) is een Belgisch schrijver, dichter en essayist.

Hij is auteur van een literair en essayistisch oeuvre (poëzie, roman, essay, theatertekst, kortverhaal) dat hem in binnen- en buitenland bekend maakt. Zijn gedichten en verhalen verschenen in het Frans, Spaans, Italiaans, Roemeens, Kroatisch, Duits, Bulgaars. Hertmans doceerde aan het Stedelijk Secundair Kunstinstituut Gent en de Koninklijke Academie voor Schone kunsten (KASK, Hogeschool Gent) en leidde er het Studium Generale tot oktober 2010. Hij gaf lezingen aan de Sorbonne, de universiteiten van Wenen, Berlijn en Mexico City, Library of Congress (Washington), University College London. Zijn werk verscheen onder meer in The literary Review (Madison) The Review of contemporary fiction (Illinois) en Grand Street (New York). Hertmans werkte mee aan tijdschriften zoals Raster, De Revisor, Het Moment, NWT, Yang, Dietsche Warand…Lees verder op Wikipedia